Kastracja i sterylizacja
lek. wet. Małgorzata Charzyńska-Wróbel
Przedruk z artykułu na portalu onet.pl
Kastracja i sterylizacja to zabiegi wykonywane w pełnej narkozie. Są
niezawodną metodą zapobiegającą rozmnażaniu się zwierząt. Ale powodem
podjęcia decyzji o ich przeprowadzeniu mogą być również choroby narządów
rodnych.
Kastracja psa
Kastracja polega na usunięciu jąder z najądrzem. Jej wpływ na zachowanie psa może być różny. Wiele zależy od wieku czworonoga w momencie wykonywania operacji. Najlepszym momentem na kastrację jest czas, w którym pupil właśnie dojrzał. W zależności od rasy może to być między 7 a 18 miesiącem życia. Jeśli powodem wykonania zabiegu jest wnętrostwo, przyjmuje się, że najbezpieczniej jest dokonać usunięcia jąder do trzeciego roku życia.
Na przeprowadzenie kastracji należy umówić się z lekarzem weterynarii parę dni wcześniej. Przed operacją pies nie powinien jeść przez 12 godzin. Warto zrobić pupilowi podstawowe badania krwi, zwiększa to bowiem bezpieczeństwo zabiegu, dając szansę lekarzowi na zdiagnozowanie ewentualnych schorzeń.
Gdy pies zostanie przyprowadzony do lecznicy, lekarz go zbada, obejrzy wyniki krwi i jeśli wszystko będzie w porządku, poda tzw. głupiego jasia. Po tym zastrzyku pacjent powinien spokojnie usnąć (jeszcze nie w pełni, ale na tyle, aby przestać się denerwować). Zwykle w tym momencie właściciele są odsyłani do domu, gdzie będą czekać na telefon informujący o zakończeniu zabiegu i możliwości odebrania zwierzaka.
Następnie pies zostaje wprowadzony w pełną narkozę. Podczas operacji chirurg nacina skórę przed moszną i przez taki kilkucentymetrowy otwór wydobywa jądro, najądrze i powrózek nasienny. Po podwiązaniu powrózka odcina jądro z najądrzem i powtarza czynność z drugim jądrem. Następnie zszywa powstałą ranę. Pupila można zabrać do domu 2–3 godziny po operacji.
Po zabiegu podaje się standardowo antybiotyk i środek przeciwbólowy. Właściciele powinni kupić kołnierz ochronny, który ma zapobiec rozlizaniu rany przez pacjenta. Po 3–4 dniach psa należy przyprowadzić na wizytę kontrolną, a po następnych kilku dniach można zdjąć szwy i kołnierż
Możliwe powikłania
Właściciele często martwią się o ewentualne powikłania i cierpienie zwierzaka. Na szczęście dzięki dostępnym środkom przeciwbólowym, które podaje się w czasie operacji, a jeśli zajdzie potrzeba, także potem, pies nie powinien w ogóle odczuwać bólu.
Istnieje natomiast pewne ryzyko związane z narkozą. Na pocieszenie warto wiedzieć, że takie powikłania zdarzają się naprawdę rzadko.
Drugim zagrożeniem jest krwotok pooperacyjny, gdy nacinane są powłoki brzuszne i duże naczynia, w tym wypadku tętnica jądrowa. Takie powikłanie także należy do rzadkości, ale w razie podejrzenia trzeba natychmiast zgłosić się do lekarza. Po kastracji pojawia się obrzęk moszny. Niektórych właścicieli ten widok bardzo niepokoi. Obawiają się, że skoro moszna wydaje się znowu pełna, to jądra nie zostały wycięte. Uspokajam, że jest to normalny objaw i mija po kilku dniach. W związku z nim u dużych ras podczas kastracji wycina się także samą mosznę.
Powikłaniem po kastracji, które zdarza się stosunkowo najczęściej, jest rozejście się brzegów rany. Zwykle jest ono związane z rozlizaniem rany przez psiego pacjenta. Stąd ważne jest zadbanie o to, aby pies miał założony kołnierz uniemożliwiający dostęp do rany.
Sterylizacja suki
Sterylizacja polega na usunięciu macicy i jajników. Zabieg ten raz na zawsze
likwiduje problemy związane z przebiegiem cieczek oraz zmiany zachowania u
suki. Dodatkowo przestają się pojawiać adoratorzy, którzy przez całą cieczkę,
czyli 21 dni, starają się być jak najbliżej swej wybranki. Do bardzo ważnych
wskazań należą: zapobieganie ciążom urojonym i ropomaciczu oraz zmniejszenie
ryzyka zachorowania na nowotwory sutków.
Adopcja Wirtualna
Podziękowania
Podarunek z psim sercem
Wyślij naszą kartkę do Przyjaciół
Porady
Pielęgnacja psa
Pierwsza pomoc
