Wg amerykanskiej organizacji ASPCA jak należy rozmawiać z dziećmi o okrucieństwie wobec zwierząt
Od kotów do kanarków, od dobermanów do jamników, nasze zwierzęta często sprawiają wrażenie jakby wiedziały, co czujemy. Pocieszają nas, kiedy jesteśmy zranieni, rozśmieszają, kiedy jesteśmy smutni. Dzielą z nami radość, i pozostają przy nas, gdy nadchodzą złe czasy.
Niestety - niektórzy są podli w stosunku do zwierząt. Jak wyjaśnić takie zachowanie – szczególnie, jeśli chodzi o dzieci?
Co jest przyczyną okrucieństwa wobec zwierząt?
Mahatma Gandi powiedział: "Wielkość narodu i jego moralny rozwój może być mierzony przez sposób w jaki traktuje on zwierzęta" Zwierzęta – podobnie jak my odczuwają ból i strach, ale często pozostają bezbronnymi ofiarami ponieważ nie potrafią opowiedzieć o tym co się wydarzyło. W rzeczywistości – niektórzy właśnie dlatego wybierają je na swoje ofiary.
Jeśli chcemy stworzyć humanitarne społeczeństwo, musimy zatrzymać przemoc wobec najbardziej na nią narażonych – jak np. zwierzęta.
Przemoc wymierzona w zwierzę jest czymś więcej niż tylko spowodowaniem odczucia cierpienia u innej żyjącej i odczuwającej ból istoty.
Jak śmierć kanarków w kopalniach węgla, przemoc skierowana w zwierzę może oznaczać że ludzie także są w niebezpieczeństwie. Ktoś kto dopuszcza się złego traktowania zwierząt może mieć poważne problemy psychologiczne. Badania naukowe wykazały, że wielu przestępców skazanych za przemoc zaczynało od znęcania się nad zwierzętami. Byli okrutni wobec zwierząt zanim zaczęli mordować ludzi. Dorośli nie są jedynymi, których okrucieństwo wobec zwierząt może być oznaką poważnych problemów. Wielu młodocianych morderców znęcało się nad zwierzętami.
Zwierzęta mieszkające w domach gdzie przemoc jest problemem także staja się jej ofiarą. Przeprowadzone badania wykazały, że 88% maltretowanych zwierząt to zwierzęta z domów gdzie są maltretowane dzieci. Inne źródło podaje, że 83% maltretowanych zwierząt jest z domów gdzie znęca się nad dziećmi, bądź dzieci są zaniedbywane. Pomimo, że większość przemocy skierowanej do zwierząt pochodzi od rodziców to ok. 1/4 maltretowanych dzieci znęca się nad zwierzętami.
Co można z tym zrobić?
„ Maltretowanie zwierząt jest problemem narodowym.” Przemoc skierowana w zwierzęta przekracza ramy rasowe i społecznoekonomiczne i zatacza kręgi od wybrzeża do wybrzeża. Bez względu na to gdzie mieszkasz możesz zrobić bardzo dużo, aby ją zatrzymać.
Jednym z najpotężniejszych narzędzi zapobiegającym przemocy w stosunku do zwierząt jest EDUKACJA. Ważne jest, aby wcześnie zasiać w dzieciach ziarno dobroci i pielęgnować je tak, aby wzrastało wraz z dzieckiem. Dzieci nie tylko trzeba nauczyć, czego nie wolno robić, ale także należy im wskazać, co można i co się powinno. Gdy dzieci widzą, że ich zwierzęta są szczęśliwe i kochane, same czuja się dobrze. To z kolei pomaga dziecku troszczyć się o uczucia pupila.
Ponieważ ludzie czasami do końca nie zdają sobie sprawy z tego, że są okrutni, dorośli powinni być także edukowani. Jeśli nie jesteś nauczycielem, prosimy – przekonaj szkołę w swojej okolicy do włączenia tego do programu. Jeśli jesteś nauczycielem włącz naukę o humanitarnym traktowaniu zwierząt do swojego programu nauczania.
Każde dziecko jest jedyne w swoim rodzaju i dorośli powinni postępować ostrożnie, gdy rozmawiają z nim o okrucieństwie
Generalnie dzieci poniżej 4 lat nie powinny być narażone na wiadomości o przemocy.
Dwulatka można zacząć uczyć, że jego czyny mogą wywoływać (włączając w to zwierzęta)- u innych poczucie szczęścia bądź smutku.
Z dwu-trzyletnim dzieckiem można omówić jego własne przeżycia i to jakby się dziecko czuło gdyby ktoś postępował z nim w taki sam sposób jak ono potraktowało swojego pupila lub inne zwierzę. Pomóż mu odnieść się do sytuacji nie tylko w przypadkach, kiedy mógłby poczuć się zraniony, ale także w momencie, gdy może poczuć się szczęśliwy.
Dzieci poniżej 6 roku można prowadząc ich ręce uczyć jak pieścić i trzymać swoje zwierzątka. Dzieci nie mają pełnej kontroli nad swoimi odruchami i chcąc obdarzyć swoje zwierzątko miłością, będą potrzebowały trochę pomocy ze strony dorosłego, aby zrobić to w odpowiedni sposób.
Dzieci pomiędzy 4 a 6 rokiem życia często zaczynają rozumieć podstawowe moralne pojęcia, takie jak sprawiedliwość. Te dzieci można uczyć dobroci do zwierząt i tego, że na nią zasługują. Dzieci mogą rozmawiać o ranach, które miały same, ale nie rozpoczynaj rozmowy na temat innych form okaleczenia. Spróbuj ograniczyć rozmowę o okrucieństwie wobec zwierząt do stwierdzenia faktu, że zwierze także może być zranione, nie opisuj, w jaki sposób to może nastąpić (głodzenie, obrażenia fizyczne).
Z większością dzieci pomiędzy 6 a 10 rokiem życia możesz rozpocząć dyskusje, dlaczego niektórzy są okrutni dla zwierząt- podczas rozmowy zwróć wyraźnie uwagę na to czy dziecko zdaje sobie sprawę z tego, że krzywdzenie zwierząt jest ZŁE. Dodatkowo, nie zaspakajaj niezdrowej ciekawości dziecka o sposobach, w jaki można skrzywdzić zwierze. Dzieci w tym wieku często kształtują niektóre ze swoich najwcześniejszych wspomnień i wrażeń o świecie poza własną rodzina. Bardzo ważne jest, aby dorośli kontrolowali, w jaki sposób dzieci postrzegają świat, Nawet wtedy, gdy dziecko postrzega przemoc jako „złą” lub wie, czego nie należy robić, nadal pozostaje świadkiem przemocy i może być pod jej silnym wpływem.
Wiele dzieci pomiędzy 10 i 14 rokiem życia badają siebie i własne relacje z innymi. Badania wykazały, że dzieci w tym wieku nadal pozostają pod silną fascynacją przemocy, dlatego dyskusja o skrzywdzonych zwierzętach powinna odbywać się bez podawania szczegółów.
Problem powinien być wskazany bezpośrednio, ale delikatnie. Dorośli powinni uświadomić dzieciom, że także nie popierają przemocy. Dzieci w tym wieku dostosowują się do tego, co mówią lub robią dorośli, i wciąż traktują ich jako wzór do naśladowania.
Rodzice, nauczyciele i zaufani dorośli mogą także dyskutować z 10-14- letnimi dziećmi jak powinni się zachować gdy ich rówieśnicy lub przyjaciele okrutnie traktują zwierzęta. Naucz dziecko, że może poprzez zapytanie się rówieśnika jak on by się czuł gdyby ktoś potraktował go w ten sam sposób, sprzeciwić się przemocy.. Powinieneś nauczyć dziecko jak przemóc presję rówieśników tak, aby mogły postępować według wzorców, których ty go nauczyłeś. W przypadku, gdy dziecko napotka innych krzywdzących zwierzę – musi wiedzieć, że ma rację stając w obronie słusznej sprawy a to jest bardzo ważne w wieku, kiedy dziecko pozostaje pod silną presją rówieśników.
Podsumowując – u wszystkimi dziećmi – nawet u nastolatków- konieczne jest kształtowanie poprawnego modelu zachowań. Nasze dzieci naśladują nas – nawet, jeśli nie przyznają się do tego. Jeśli my traktujemy zwierzęta okrutnie albo jak nic nieczujące maszyny, nasze dzieci będą prawdopodobnie myślały, że takie zachowanie jest właściwe. Większość dzieci identyfikuje się z dorosłymi i bierze z nich przykład zarówno ten dobry jak i ten zły.
Dzieci, które spotkały się ze znęcaniem się nad zwierzętami powinny powiedzieć o tym dorosłym. Spraw, aby dziecko wiedziało, komu może zaufać – rodzicom, nauczycielom, policji – i naturalnie ty musisz wierzyć w to, co mówi ci dziecko.
Adopcja Wirtualna
Podziękowania
Podarunek z psim sercem
Wyślij naszą kartkę do Przyjaciół
Porady
Pielęgnacja psa
Pierwsza pomoc
Mahatma Gandi powiedział: "Wielkość narodu i jego moralny rozwój może być mierzony przez sposób w jaki traktuje on zwierzęta" Zwierzęta – podobnie jak my odczuwają ból i strach, ale często pozostają bezbronnymi ofiarami ponieważ nie potrafią opowiedzieć o tym co się wydarzyło. W rzeczywistości – niektórzy właśnie dlatego wybierają je na swoje ofiary.
Jeśli chcemy stworzyć humanitarne społeczeństwo, musimy zatrzymać przemoc wobec najbardziej na nią narażonych – jak np. zwierzęta.